بانک

 

     اتوبوس،،

     تاکسی،،

     اتوبوس،،

     مغازه،،

     بانک،،

                         بانک،،

                                             بانک،،

                                                                 بانک،،

     بانک،،

                         بانک،،

                                             بانک،،

                                                                 بانک،،

     بانک،،

                         بانک،،

                                             بانک،،

                                                                 بانک،،

     بانک،،

                         بانک،،

                                             بانک،،

                                                                 بانک،،

     بانک،،

                         بانک،،

                                             بانک،،

                                                                 بانک،،

     اتوبوس،،

     خونه...!!!
   

کودک...

کاش کودک بودم،،
              عمر یک بادکنک،
                        خواب لبخند تو،
                                 یک لحظه تماشای بهار،

          راستی بسیار است...

       

یک هیچ

                        این وبلاگ متعلق به اهمد رشيدبيگی می باشد

                                      

سـ ...

   در مـهـر ســـرد سـیـنـه نــوروز را بــه پــا کــــــرد

                        یا دین عشق خود را با هفـت سین ادا کرد؟!
  
   یک سیر سرمه، یک سیب، یک سال بی تو بودن،
                    
                       تنها تر از همیشه، شش سین دست و پا کرد
  
    آیــیــنــه رو بـه قـــرآن، من در سکـوت خود غرق
                                                     
                       او بــا نـگـــاه،، مـن را در آیـــنــــه دعــــا کــرد 
  
   می خـواسـتــم بــگــویـم عـاشـق تـریـنـم امــا...
                                                       
                       افـسـوس، راز مـن را بــا اشـک بـر مــلا کــرد
  
   سـنـبـل بـه شـوق سوسن،، لبــخنـد زد ولیـکن،
                                                      
                       ساعت، به سرفه افتاد، سنجد، خدا خدا کرد!!
  
   ماهی درون سـیـنـه چون سیر و سرکه جـوشید
                                                       
                       شـایـد کـه سالْ تـحویـل، اسم تو را صدا کرد!
  
   دلـشـوره طاقـتـم را دیـگـر بـریـده، سخـت است
                                                     
                       امـسـال عــیــدمـان را لـبـخـنـدهـا عــزا کــرد
  
   در یـک اتـاق خـالی، من بـودم و مـــن و مـــــن
                                                      
                       امـــــــا فــقــط خــیـــالــت، نــــــوروز را  ...  

نظر های این پست در پرشین بلاگ(14)

زرشک

 

   بـــار الاهـــــا بـده مــا را زرشــــــــک     
                          تــا لـب خـنـــــدان تــو گـل می بــــرنـــد!!

   این چه امیدی است که مردم به ما؟!  
                          این چه شعوری است که گل می خرند؟!

   مـن همــه جــا در به در دوسـت کو؟!
                          دوره ی زیـــبـایـی انـسـان گـــذشــت...!!

   جـامـه دریـدن، هــوس مـرد داشـت،،
                          تــا تــو رسـیـدی هـوس از جـان گـذشـت

   سبـــزه بــرای دل مـن سبـــز شـــد،
                          روی چــو مـــاه تــــو گـلـــی زرد بـــــــود،

   دخـتـر همـسـایـه ی حـاجـی فــلان،
                          زخـمــی یــک حـادثــه، یــک درد، بــــــود

   عـاشـق دلـتـنـگـی و خـوش بــاوری
                          عــاشـق انــبــوه سـپــیـــــــدار و بــــــاغ

   عاشـق هـیـزم شـدن و سـوخـتــن
                          دشـمـن شـومـیـنــه ی خـامـــوش و داغ

   از بـغـل خـانــه ی مـا می گـذشـت
                          در وســـط کــوچـــه دس انـــــــداز بـــــود

   موی پریشان و لبی غنـچه داشت،
                          دکـــمـــه ی پـــیــــراهـن مـن بــاز بــــود

   سرمـه ی چـشمش عصبم را گزید
                          مــوی بــلـندش... هـمـه جـا کـوچــه شد

   خـانـه و دانـشـکــده را کــوچ کــرد                   
                          ایــن دل دیـوانــه ی مــــــا، کو؟ چه شد؟

   دوست بـه انـدازه ی خـورشید نه!
                          دوســت بــه زیـبــایـی... شــب سرد بود

   من وسـط کـوچـه دلـی داشـتــم،
                          او، وســط کـوچــه... پــر از مــرد بـــــود!!

   من به کجا خیره، و او می گذشت
                          او بـه هـراسـان دلــم چــشــم دوخــــت

   او دل مـن را بـه جهـانـی نــــــداد
                          او دل مـن را بـه پـشــیـزی، فــــروخــت!

   دل بـه هـوای نـفسی می کشید،
                          بــار گـنـاهـی کــه بــه دسـت شـــــمــا

   بــر سـر مـهـتــاب تـلنـبـار شــــد.
                          این چـه شعـوری است که مردم، چرا؟!!

نظر های این پست در پرشین بلاگ (18)

دیشب ولی...

دیــشـب ولـی بـــه یــاد تــو قـلـــبـم قـلـم نــزد
                                                        شایـد غـمی نـداشت، سکـوتی رقم نزد

عـــاشــق مــگــر نــبـود چــرا پــس چــرا چــرا
                                                        یـادت تـبـر بـه پـیـــکـر سـرتـاسـرم نــزد؟

غـفـلـت بـرای ایـن دل عـاشـق عـجـیب نیست
                                                        تنـها نـشـست و باز دم از بیش و کم نزد

قــلـبــی کـه در تـلاطــم و ضــرب مدام بـــــود،
                                                         در کنج حبس سینه به یزدان قسم، نزد

از خود بــریــد، آه! دلــــش را بـــه مـن سـپــرد
                                                          آنـجا که دل به سیـنه ی دریـا زدم، نـزد

آن شب هزار بار خودش را شکست و ساخت
                                                         دیـگـــر ولـی کـنـار خـیـابــان قــدم نــزد

شـاعـــر برای از تـــو سـرودن ضـعـیــف بــــود
                                                         قدری تو را گریست، و از عـشـق دم نــزد

نظر های این پست در پرشین بلاگ (22)

سارا

   خـواب دیـدم ساغـرم سـارا شده!!
                                          عشق هم عاشق شده شیدا شده

   آسـمان آبـی، درختـان سبز رنـــگ
                                           مـــاه، تـنـدیـس شـب یـلــدا شــده

   وای! در خـوابم کسی بیدار نیست
                                          روح مـن در قـلب شـب تـنـها شده!!

   تـا جنـون رفـتـم نـفـهمیدم چـطور،
                                          مـهـر تـو در سینه ی من جا شده؟!

   در فضای قلب من جای تو نیست،
                                          بــرکــه پــهـنـــاور تـر از دریـا شـده!!

   یـک تـبـسم غـصـه ها را شـاد کرد
                                          در دلـم یــــاد تـــو پــا بــر جـا شــده

   مـن درون خـود تــو را کـم داشـتم
                                           مـن بـدون تـو، غـلـط مـعــنــا شـده

   نـاگـهـان! بـرخـاستـم دیـدم که باز 
                                          در حـریـم کـعـبـه، بـت پـیـدا شـده!!

نظر های این پست در پرشین بلاگ (13)

ماه

مــاه، در بـرکـه شـب، سرسـره بـازی می کـرد
                                           شـعـر چــشمـان تـو را قـافـیـه سـازی می کــرد

گاهی از ظلمت و خا موشی و سرما می گفت
                                           گـاهی از عـشـق و جـنـون، روده درازی می کرد

آســمــان، عـرصــه ی پـــهــنــاور پــرواز نـبـود...
                                           کـهـکـشـان بـستـه و تـاریـک، فـضـا بـاز نـبـــود...

هر شـب از اوج رها می شد و می خـورد زمین
                                           بـاز هـم چـشم تو را، لـحـظـه شـمـاری می کرد

خــواب بـودی و نـدیـدی کـه چـرا آن شـب مـاه،
                                           تـــا ســـحـر بــر ســر بــالـیــن تـو زاری می کـرد

بـاز بـر پـرده ی شب، چـشم تـو نـقـاشـی شـد
                                           بــرق چـشـمـان تـو را، نـقــطـه گـذاری می کـرد

نـقـطـه ها خـط بـریل انـد، بخوان آنچه که مـاه،
                                           ســال هـا در دل شـب، نــامـه نـگــاری می کـرد

دیـگر آغــوش نـفس گـیـر فــضـــا، بــاز شـده...
                                           آســمـان، عـرصــه ی پـهــــــنـاور پــرواز شـده...

پـر کشید از شـب چـشمان تـو از اوج گذشـت
                                           اشـک، در برکه ی شب، خاطره سازی می کرد

عـشـق هم صـحـنـه ی لبـخـنـد تــو را باور کرد
                                           نـقـش چشمان تـورا - جـاذبـه - بـازی می کـرد

عـشق، نیروی عجیـبی اسـت، خـدا می داند!
                                           کـاش، یـک بــار دگــر، شـعـبـده بـازی می کرد!! 

نظر های این پست در پرشین بلاگ (35)

 

باران

لبــــــخند بـر لـبــم بــــود، آرام بـــودم امــــــا...
                                                دیـــــشب بـه حـال بـاران یکــباره گریه کردم

تــب داشــتـم، تـبـم را یــادش بریــــد، خنــدیــد،
                                                از داغ چـشــم پــر خـون، بـــاریـد آه ســردم

هر جرعه می، که باران در جام دیده می ریخت،
                                                از خـاک سیــنه ی مـن آتــش زبـانـه می زد

دل ذره ذره می شد، او قطره قطره می سوخت
                                                با چک چکش زمستان، در دل جوانه می زد

هر لحــظه زیر باران، در جست و جوی خود بود:
                                                مــن، قـاصـدک، پرسـتو، آغوش ســرد باران

چنـــگـال زرد پـایـیـــــز، تـاریـــــخ را سیه کـرد...
                                                بـــــر زرورق رقـــــــم زد، تــقــدیــر درد باران

زیبـــــا پـرنـده ای ســرخ، از بـاغ شـب گذر کرد
                                                یـک تــکـــه از دل مــن از آســمان جـدا شد

با کولـه باری از غم، هنـگام رفــتن از دســت...
                                               بـر قطره های چشمم، لبخند زد، خدا شد!!

نظر های این پست در پرشین بلاگ (69)

توجه

اول صلام

          غابل توجه خانندگان گرام و گرامی جهت متالبه یا متالعه ی متلبک های

طنز اهمد می توانید به وبلاغ گروهی آنجانب ( درهم پیچیده ) مراجعت نمودند و

می باشد.
                         لزا لینکش تو لینکدونیمون موجود اصت.
 
خمچنین اینجا رو هم می تونی چیلیک کنی:
                                 http://barayan.blogfa.com/cat-6.aspx

      (( در ظمن مجلس زنانه همزمان در همان مکان برگذار میشوید!!))

نظر های این پست در پرشین بلاگ (18)